JournalsStory & Poetry

ข้าพายเรือเหนือห้วงรู้สมุทรไพศาล

ข้าเดินทางยาวไกลเหนือผืนน้ำใหญ่เปรียบมหาสมุทรอันไพศาล เสียงไม้พายแจวน้ำจ๋อมแจ๋มก้องกังวาลมิรู้ดับและข้าไม่เคยนับระยะทางที่เบื้องหลัง ครั้งหนึ่งข้าถามคนพายผู้เงียบงันว่าฝั่งฝันที่ข้ามาดหมายอยู่ที่ใด เขาหันมาช้าๆ ในสายลมหวีดไหวแล้วพูดขึ้น “ฝันเจ้าอาจพังครืนถ้าเพียรมองหาด้วยตา เจ้าจงใช้ใจค้นหานำสู่ฝั่งที่พึงใจ ที่แท้มีเพียงเจ้าอยากขึ้นฝั่งแห่งหนไหน เมื่อเจ้าตัดสินใจแม้ผืนน้ำจะกลายดิน” พลันข้าจึงมองออกไปเบื้องหน้า ผ่านอาณาแห่งผืนน้ำอันสงบนิ่งและกว้างใหญ๋สุดคณานับ ข้าครุ่นขับความคิดอยู่นานจนยากจะถามซึ่งเวลาที่ผ่านหมุน เรือหลายลำได้ค้ำจุนให้ข้าได้ต่อข้ามผืนน้ำไปไม่รู้จบสิ้น แม้ฝันข้าอาจพังภินท์เมื่อข้าไม่พึงใจจะกลับขึ้นฝั่งที่แห่งไหน ข้ายังอยากล่องไปตามธาราและห้วงรู้นี้ ต่อไป และต่อไป พลันในใจกลับเกิดความคิดพิสดาร ข้าพบพานโชคชะตาของข้าแล้ว ฝันของข้า ฝั่งของข้า คงเป็นผืนน้ำที่ข้าล่องอยู่ไม่ผิดแน่ ผืนน้ำที่แผ่อยู่รอบกายข้า รอบใจข้า น้ำเอ๋ย เจ้าไม่ต้องกลายเป็นดินเพื่อสนองข้าเหมือนกับคนอื่นๆ ที่ก้าวขึ้นฝั่งดอก เพราะใจข้าเพียรบอกว่าไม่คิดจะขึ้นฝั่งดินที่เคยเพียรหาอีกแล้ว พลันเรือแจวลำน้อยก็ปรากฏขึ้นมาเบื้องหน้าข้า นาวาที่ผุดขึ้นมาอย่างเฉียบพลัน ชั่วขณะที่ข้าเงียบงันและเพ่งมองยังเรือนั่น แล้วยืนขึ้นอย่างมั่นคงพร้อมกล่าวกับคนเรือว่า “ข้าจะล่องนาวาบนวารีนี้ไม่ต่างจากท่าน” เขาขานชื่อของข้าแล้วกล่าว “เจ้าจงเป็นคนเรืออันทรงเกียรติและความรู้ เป็นที่พึ่งแห่งวิญญูผู้ใฝ่หาและใฝ่ฝัน เรือเจ้าจะลอยล่องกลางผืนน้ำอันเงียบงัน ส่งผู้คนสู่ฝั่งฝันและเฝ้ามองจากดวงดาว” ข้าสาวเชือกดึงเรือลำนั้นเข้ามาใกล้ กลางท้องเรือมีไม้พายอันใหม่วางอยู่ “เรือนี่ขาดก็เพียงคนพาย และข้าจะเป็นคนพาย” มิทันไรข้าก็ได้ยินเสียงเรียกจากที่ไกลๆ “คนพายเรือ…” เขาเรียก ข้ายิ้มตอบ

ข้าพายเรือเหนือห้วงรู้สมุทรไพศาล เสียงไม้พายแจวน้ำจ๋อมแจ๋มก้องกังวาลมิรู้ดับและข้าไม่เคยนับระยะทางที่เบื้องหลัง ครั้งหนึ่งคนนั่งเรือถามข้าว่าฝั่งฝันที่เขามาดหมายอยู่ที่ใด ข้าหันไปช้าๆ ในสายลมแกว่งไกวแล้วพูดขึ้น “ฝันเจ้าอาจพังครืนถ้าเพียรมองหาด้วยตา เจ้าจงใช้ใจค้นหานำสู่ฝั่งที่พึงใจ ที่แท้มีเพียงเจ้าอยากขึ้นฝั่งแห่งหนไหน เมื่อเจ้าตัดสินใจแม้ผืนน้ำจะกลายดิน”

แด่ครูของข้าพเจ้า
— พ.พริษฐ์ —

Pichaet Tang-on
Pichaet Tang-on (a.k.a. MasterChaet, P.Parit) is the mediated communication specialist, a blogger and a writer. Graduated in M.A. (Communication Arts) and B.Com.Arts (Broadcasting), he has many skills in the field of Applied Human Communication and interests in the communication context events or circumstances consisting human and technology.

You may also like

Journals

1 คืน 1 วัน ณ กาญจนบุรี

ผมน่ะอยากเที่ยว แต่ไม่ค่อยได้ไป เพราะปัจจัยเรื่องเวลาบ้าง เงินทองบ้าง ความขี้เกียจบ้าง (ผมเป็นพวกขี้เกียจเดินทาง รำคาญความเมื่อยล้าในการนั่งรถ) เพื่อนผมก็ขยันเที่ยวยิ่งนัก แต่บทว่าเงินทองไม่ค่อยคล่องมือ แม้จะถูกชวนบ่อยแค่ไหน ก็ไปกับพวกเขาไม่ได้ จนครั้งนี้ เพื่อนผมที่เป็นอาจารย์อยู่ที่มหาวิทยาลัยรามคำแหง ...
Journals

เด็กนิเทศฯ ระเบียบวินัย ข้ออ้าง และจอมฉวยโอกาส

เด็กนิเทศฯ มักแสดงออกว่าไร้วินัย บ้างก็ต่อต้านระเบียบ ทำให้เด็กไร้ความรับผิดชอบบางคนจากคณะอื่น ฉวยโอกาสทำผิดระเบียบ พอถูกถามก็อ้างว่าเป็นเด็กนิเทศฯ ถ้าเด็กนิเทศฯ ควรจะได้รับการฝึกระเบียบวินัยแล้ว เด็กคณะอื่นก็ควรต้องถูกฝึกอบรมด้านความซื่อสัตย์ด้วยเช่นกัน เพราะเมื่อเด็กนิเทศฯ ทำผิดระเบียบ อย่างน้อยก็กล้ารับว่าตัวเองคือนักศึกษานิเทศศาสตร์
Journals

บันทึกแรกของครู หลังปีแรกในอาชีพ พร้อมลูกศิษย์รุ่นหนึ่ง

พอได้เริ่มอาชีพครู ก็อยากจะเขียนบันทึกเกี่ยวกับการงานในสายวิชาการ งานให้ความรู้ชาวบ้าน เอาไว้กลับมาอ่านเพลินๆ ในภายหลัง แต่พอเอาเข้าจริง เวลาเป็นสิ่งหายากในปีแรกของอาชีพครูของผมเสียได้ กลับบ้านมาก็หมดแรง แทบจะคลานขึ้นเตียง ปล่อยให้เว็บไซต์ของตัวเองเงียบเหงา เพราะไม่มีแรงเขียน จินตนาการในหัวว่างเปล่า เต็มไปด้วยงานที่ไม่จบสิ้น

Leave a Reply

More in Journals

Journals

วันที่บาดเจ็บ

ชีวิตเล็กๆ (เล็ก?) ของผมมักจะเป็นแบบนี้แหละครับ ถ้าไม่มีเรื่องให้ต้องเสียเงินเสียทอง ก็ไม่พ้นต้องถึงคราวให้เลือดต้องตกยางต้องออก #ดั่งนรกชังหรือสวรรค์แกล้งงงงง นึกย้อนไปก็พบว่า เป็นคนเจ็บตัวบ่อย (มาก) สงสัยจะมีกรรมเยอะ ว่าแล้วขอบันทึกทบทวนประวัติการเจ็บตัวสักหน่อยดีกว่า ประโยชน์ก็เพื่อย้ำเตือนตัวเอง ว่าเอ็งเจ็บตัวมาบ่อยเกินไปแล้วว้อย!!!
Journals

ความจริง 20 ข้อ ของพิเชษฐ์

ก็ไม่มีอะไรมาก เขาแท็กกันมาในเฟซบุ๊กครับ ให้เล่าเรื่องตัวเองมา 20 ข้อ (เอ่อ 20 ข้อเลยเหรอ) เห็นเล่นกันแล้วก็อยากมานั่งเล่าเรื่องตัวเองอยู่ แต่ไม่มีเวลามานั่งเขียนสักที เพราะรู้ตัวดีว่าเริ่มเขียนปั๊บล่ะก็... ยาววววว ไม่ต้องทำอย่างอื่นไปอีกหลายชั่วโมง ...
Journals

บางครั้งก็อยากให้สิ่งที่ทาย… ไม่แม่น

เอ่อ... เกริ่นยังไงดีล่ะ... ตระกูลผมทางฝั่งคุณแม่ ตั้งแต่คุณตา คุณแม่ มาถึงผม เราเป็นสายตระกูลนักทำนายดวงชะตา ผมเองเห็นคุณแม่ตรวจดวงชะตามาตั้งแต่เด็ก ใฝ่ฝันอยากเป็นโหรแบบแม่บ้าง เพราะตอนนั้นยังรู้สึกว่าแม่ข้านี่โคตรเท่ เพราะท่านดูดวงได้หลายรูปแบบมาก ใครสะดวกใจก็วางผังดวงเต็มรูปแบบ ใครไม่สะดวกเปิดเผยวันเดือนปีเกิดก็ใช้ไพ่ ...